দেশভক্ত

মোৰ দেশৰ মাটিত

মিহলি হৈ যোৱা  তেজবোৰৰ

পৰা মেলা গজালি বোৰ আপ্ৰান শক্তিৰে ভৰা |

একোটা বিকত চিঞৰৰ আৰৰ কাহিনী

শুনি ৰক্তোদ্যত হোৱা তাৰ দেহটো

মিহলি হৈ গ’ল ঘন কুঁৱলিত |

বছৰ বহু গ’ল,সি ঘুৰি নাহিল,

আৰু যেতিয়া আহিল , তেজেৰে তুমৰুলি তাৰ দেহা,

তথাপি লিখি থৈ গৈছিল বুকুত

আই অসমীৰ নাম |

প্ৰভাত

সপোন কুঁৱৰীৰ বিননিত

আহে নিতৌ বহাগ |

সেউজীয়া ঘাঁহনিৰ ওপৰদি যোৱা

তীব্ৰ বেগী বাগীখন ৰখাই

নামি আহে তাই |

প্ৰভাতী পখীৰ গানৰ কলৰোল,

তাই যেন ৰাতিপুৱাৰ সুৰ্যোদয় ||

তোমাৰ বিদায়ৰ বেলা

( শব্দৰে খেলিবলৈ শিকোৱা হীৰুদা লৈ শ্ৰদ্ধাৰে )

আজি আকাশ মেঘাচ্ছণ্ণ,

 সিও কান্দিব আজি

 তোমাৰ বিদায়ৰ বেলা |

          দেশে দেশে দেশ আছে,

         গোটেই বিশ্ব-ব্ৰহ্মাণ্ড আজুৰি লৈ

             নক্ষত্ৰ বোৰৰ মাজেৰে প্ৰস্থান কৰিলা

             সাধুকথাৰ দেশলৈ |

সেউজীয়াৰ গীত গাব কোনে,

নক্ষত্ৰ বোৰৰ ধেমালী চাই,

হৃদয় জুৰাবলৈ আজি তুমি ক’ত ?

ৰৌদ্ৰ কামনা নকৰো,

পুৱাৰ ৰৌদ্ৰজ্বলে যে তুমি বিহীন এটি

            ৰাতিপুৱাৰ সম্ভেদ দিয়ে |

বাঁহীৰ সুৰ থমকি ৰ’ল,

মৰহি যাবলৈ নিদিওঁ

তোমাৰ হৃদয়ত ৰুৱা গোলাপ ডাল ||

সঞ্জিৱনী

আকৌ আহিছে বাৰিষাৰ বৰষুণ জাক,

মৌচুমীৰ চুমাৰ পৰশত

প্ৰতি টোপাল বৰ্ষামুদ্ৰাই,

লৈ আনিছে এই ধৰা লৈ

জীৱনৰ প্ৰচুৰ সম্ভাৱনা ||