বৰষুন মানেই সৃষ্টি আন এক কবিতাৰ
শব্দ যাৰ শিৰমনিত আছে
অলেখ কাহিনী প্ৰেমৰ,কিছু সুখ কিছু দুখৰ |
বৰষুন আহিলেই আগুৰি ধৰে ভাবনা বোৰে,
খেপিয়াই ফুৰে অমগ্ন মনে স্মৃতিৰ কুশলী হাত |
ডাৱৰ ফালি ওলাই আহে টোপালবোৰ,
লগত লৈ আনে তাৰ অযুত স্বপ্ন
অথচ খবৰ লওঁতা কোনো নাই |
বৰষুন যাক আহিলেই বাহিৰলৈ ওলাই যাওঁ,
আকাশমুৱা হৈ মুদি দিওঁ চকু দুপাহি
ধৰি ৰাখো শৰীৰত সৃষ্টিৰ বিপুল সম্ভাৰ ||
No comments:
Post a Comment