মমডালৰ লেলিহান শিখাই
বাৰুকৈয়ে আঘাত জন্মাইছে
মোৰ চিন্তাৰ খোৰাকত |
শাশ্বত তোৰ হাঁহিটো
ক্ষনস্থায়ী আছিল,
তই যেন বন্ধকত থৈ গলি
মোৰ হৃদয়ৰ সোমাজত |
ৰম্যৰ উৰ্মিত উৰি ফুৰে মোৰ আকিঞ্চন
তোৰ হাঁহিৰ সন্ধি ভাঙিবৰ চেষ্টা |
অৱসাদৰ কিঞ্চিত সময় নাই,
চিন্তাবোৰ মমডালৰ নিচিনাকৈয়ে
এটোপ-দুটোপ কৈ নিঃ শেষ হৈ গৈ আছে ,
আজিও বুলি নাপালো মই
তোৰ প্ৰহেলিকাময়ী হাঁহিটোৰ আঁৰত কি লুকাই আছিল |
No comments:
Post a Comment